توریسم درمانی چیست؟

مدیکال توریسم یا توریسم درمانی چیست؟

 بر اساس تعریف های سازمان جهانی جهانگردی ( (UN-WTOیکی از اهدافی که می تواند گردشگر را برانگیزد تا عزم سفر کند، مسافرت برای کسب سلامتی است. چیزی که از آن به گردشگری سلامت تعبیر می کنند. در حقیقت گردشگری سلامت، نوعی از گردشگری است که به منظور حفظ، بهبود و حصول مجدد سلامت جسمی و ذهنی فرد به مدتی بیشتر از ۲۴ ساعت و کمتر از یک سال صورت می گیرد. به این ترتیب یک توریست سلامت با مسافرت از محل دائم زندگی خود می تواند از خدمات درمانی مقصد استفاده کند تا سلامت جسمی و روحی اش را به دست بیاورد. نوعی از گردشگری که این روزها خوشبختانه در ایران رواج پیدا کرده و توریست های زیادی را از کشورهای منطقه برای بهره مندی از خدمات پزشکی و درمانی ایران به کشورمان می کشاند. البته بد نیست بدانید که توریسم سلامت در ایران تاریخچه بسیار کوتاهی دارد. در حقیقت در سال ۸۲ برای اولین بار توریسم درمانی در گردشگری ایران از سوی وزارت بهداشت مورد توجه قرار گرفت؛ البته وزارت بهداشت بیشتر با هدف اشتغالزایی برای دانش‌آموختگان پزشکی به این مبحث پرداخت و نه رونق توریسم درمانی. اما کم کم از سال ۸۳ و درست پس از ادغام سازمان میراث فرهنگی و سازمان‌ ایرانگردی و جهانگردی توریسم درمانی به صورت مستقل در ایران ایجاد شد و مورد توجه بیشتری قرار گرفت.

سلامت

سلامت

حرفه و آموزش پزشكي در ايران،تاريخچه اي طولاني و پر بازده دارد. پزشكي ايران باستان،براي بيش از ٤٠٠٠سال  تركيبي از پزشكي سنتی بين النهرين، مصر، هند، چين و يونان بود تا اينكه به هسته و پايه ي حرفه پزشكي در كشورهاي اروپايي در قرن سيزدهم تبديل شد.مراكز دانشگاهي ايراني مانند دانشگاه جندي شاپور(قرن سوم ميلادي) محلي براي آموزش و پرورش مجمعي از بهترين دانشمندان از تمدن هاي گوناگون بود. اين مراكز با موفقيت نظريه هاي پيشينيان را دنبال كردند و تحقيقات علمي خود را در طول تاريخ گسترش دادند. پزشكان ايراني در طول تمدن باافتخار اسلامي، سهم عظيمي در پيشرفت دانش پزشكي داشته اند. بررسي هاي باليني فوق العاده و معاينات فيزيكي و نوشته هاي دانشمندان ايراني مانند رازي( ٨٦٥-٩٢٥ميلادي)، علي عباس( ٩٩٤ميلادي وفات)، ابوعلي سينا(٩٨٠-١٠٣٧ميلادي)، جورجاني(١١٠ميلادي)  بر تمام شاخه هاي پزشكي موثر بوده است.